In de test werkte het. Na de overstap naar productie niet meer.
Een agent die in de test werkt, kan in productie falen. Zeven controles voordat u een AI-agent of workflow naar productie overzet.

Hoe komt een agent bij u van de testinstallatie naar de live installatie? In veel teams is het antwoord een exportbestand en een importknop. De import eindigt zonder foutmelding, en de overstap lijkt klaar.
Dat is hij nog niet. Een export bevat de bouw. Hij bevat niet altijd waar de bouw van afhangt: sleutels, documenten, een tijdzone, een webadres. Die blijven achter. De live installatie vult het gat met haar eigen instellingen, of met niets.
Drie meldingen uit 2026 laten zien waar dat gat ontstond.
Drie meldingen van de overstap naar live
De import werkte. Publiceren niet. Een team meldde dat het in de ontwikkelomgeving een agent had gebouwd met een child agent: een tweede agent die de eerste aanroept. Om meer gebruikers toegang te geven, exporteerde het team de agent en importeerde het hem in de productieomgeving. De import slaagde. Het team kon de agent delen en toevoegen aan het chatkanaal van het bedrijf. Bij het publiceren kwam er een foutmelding over een eigenschapspad (property path) in de child agent. Een ervaren forumlid antwoordde binnen het uur. Volgens dat antwoord faalt na een import een controle bij het publiceren op de invoer van child agents, ook als het testen werkt. Het advies was die invoer te verwijderen, of de child agent opnieuw te bouwen in de doelomgeving. Uit de discussie blijkt niet of het advies werkte.
Het testadres antwoordde. Het live adres niet. Een gebruiker meldde een gehoste workflowomgeving (workspace) die eerder live workflows had uitgevoerd. Een nieuwe workflow met één stap, een inkomende webhook, werkte op het testadres. Het productieadres gaf een HTTP 500-fout, en in de rungeschiedenis verscheen geen run. Een gepubliceerd schema startte helemaal geen runs, terwijl handmatig gestarte runs wel werkten. Een nieuwe workflow, een nieuw pad en een aanroep zonder authenticatie veranderden niets. Reacties raadden aan de workspace te herstarten, contact op te nemen met support, en te controleren of de maandelijkse runlimiet van het abonnement was bereikt. Toen de pagina vier dagen later werd gelezen, had de gebruiker niet geantwoord en was de vraag niet opgelost.
De tijdzone die niemand koos. Een derde gebruiker meldde een les uit het draaien van workflows voor klanten. Een dagelijkse samenvatting, geschreven door een taalmodel, moest elke ochtend bij een klant aankomen. Weken ging dat goed. Toen vroeg de klant waarom de samenvatting op het verkeerde uur was gekomen. De oorzaak volgens de gebruiker: het schema gebruikte een tijdzone die niemand bewust had ingesteld, de laptop van de ontwikkelaar en de productieserver gebruikten verschillende zones, en niets waarschuwde. Een reactie corrigeerde de details: de gedocumenteerde standaardzone voor self-hosted installaties is een vaste zone, niet die van de servercontainer, en de uren in het voorbeeld klopten niet. De gebruiker gaf toe dat het voorbeeld zoals geschreven niet te reproduceren was, en herschreef het bericht. Wij noemen dit geval om het patroon, niet om de cijfers: een instelling die per installatie verschilt, zonder waarschuwing.
Wat de drie gemeen hebben
In elk geval slaagde de bouw voor zijn test. Wat veranderde, was de plek waar hij draaide: een andere omgeving, een ander webadres, een andere klok. Aan de live kant ontbrak iets, was iets anders ingesteld, of werd iets gecontroleerd dat de testkant niet controleerde.
In geen van de drie noemde de live kant dat verschil. De teams vonden het via een foutmelding over iets anders, een schema dat stil bleef, en een vraag van een klant. Hetzelfde patroon, maar dan van de bouwer naar andere gebruikers, leest u in Het werkt voor de bouwer. Het faalt voor de mensen met wie u het deelt.
Zeven controles voordat u een agent of workflow naar productie overzet
Deze controles gelden voor elke tool waarmee u een agent of workflow op de ene installatie bouwt en op een andere draait, ook de onze. Waar EpicStaff een antwoord heeft, staat dat onder de controle.
1. Weet wat de export meeneemt, en wat hij achterlaat
Een exportbestand bevat de bouw. Vraag wat het verder bevat. Sleutels, tokens en wachtwoorden worden vaak bewust weggelaten, zodat ze niet in een bestand meereizen. Documenten achter een kennisbank, koppelingen met andere systemen en instellingen van de installatie zelf kunnen ook achterblijven. Waarom een bouw die als bestand bestaat makkelijker in eigen hand te houden is, leest u in Als uw agents alleen in een scherm bestaan, zijn ze niet echt van u.
Maak een lijst van alles wat de bouw gebruikt, en markeer wat de export meeneemt.
In EpicStaff: Een flow, met zijn agents, tools en modelinstellingen, kan worden overgedragen als één exportbestand (JSON). Sleutels (keys), kennisdocumenten en hun koppelingen worden in de nieuwe installatie opnieuw ingesteld.
2. Koppel sleutels en modelinstellingen bewust
Na de overstap heeft elke tool die een ander systeem bereikt, een sleutel nodig in de nieuwe installatie. Bepaal welke sleutel. Een live installatie hoort een eigen live sleutel te gebruiken, geen kopie van de testsleutel. Noteer wie elke sleutel beheert, en wie hem kan vervangen.
In EpicStaff: Koppel na een import de sleutels opnieuw, tool voor tool.
3. Weet of de import zegt wat er ontbreekt
Een geslaagde import zegt dat het bestand is gelezen. Hij zegt niet altijd dat alles wat de bouw nodig heeft, aanwezig is. Geeft de import geen lijst van ontbrekende sleutels, documenten of koppelingen, gebruik dan uw eigen lijst uit controle 1 en vink elke regel af in de nieuwe installatie. De eerste echte run (controle 7) is de laatste toets van die lijst.
4. Weet of de versiegeschiedenis meegaat
Op de testinstallatie kunt u vaak zien wat er veranderde, en teruggaan. Op de live installatie kan de bouw binnenkomen als één versie zonder geschiedenis. Vraag wat een import met versies doet: of een nieuwe import leeg begint, en of een import over een bestaande bouw de geschiedenis behoudt. Hoe u wat live draait gelijk houdt aan wat u hebt getest, leest u in Wat live draait, is niet wat u hebt getest.
Bewaar vóór elke import in een live installatie een kopie van de live bouw, zodat u een weg terug hebt.
In EpicStaff: Een nieuwe import begint zonder opgeslagen versies. Een import die een bestaande flow vervangt, behoudt de geschiedenis van die flow en slaat eerst een versie op met de naam "Before import". De agents en modelinstellingen die de flow gebruikt, kunnen als nieuwe kopieën binnenkomen in plaats van de bestaande bij te werken.
5. Bepaal hoe test en live gelijk blijven
Na de eerste overstap veranderen beide installaties. Iemand verbetert een prompt op live; iemand voegt een stap toe op test. Bepaal in welke richting wijzigingen gaan, wie ze overzet, en hoe vaak. Een overstap die een script elke keer op dezelfde manier doet, loopt minder uit de pas dan een overstap met de hand.
In EpicStaff: Test- en live-installaties worden gelijk gehouden met export en import, en dat kan via de API worden gescript.
6. Maak een lijst van de instellingen die per installatie verschillen
Sommige instellingen horen bij de installatie, niet bij de bouw: het model en zijn endpoint, de tijdzone, de webadressen die een run starten of die de flow aanroept, en de schema's. Maak een korte tabel met twee kolommen, test en live, en vul elke regel in. Dezelfde tabel helpt vóór een upgrade; zie Voordat u uw self-hosted agentserver upgradet.
Een verschil dat u koos, hoort bij het ontwerp. Een verschil dat niemand koos, is een waarschijnlijke oorzaak van de volgende storing.
In EpicStaff: Elke installatie heeft haar eigen modelinstellingen en sleutels, zodat een flow daar naar een ander model of endpoint kan wijzen zonder dat hij wordt aangepast.
7. Draai het één keer echt voordat iemand erop vertrouwt
Draai de flow één keer in de nieuwe installatie voordat iemand erop vertrouwt. Gebruik echte invoer, via het echte startpunt: het live webadres, het live chatkanaal of het live schema. Wacht bij een schema op de eerste run en controleer op welk uur hij startte. Lees daarna het runverslag en vergelijk het met dezelfde run op test: het model dat antwoordde, de systemen die werden bereikt, en de uitkomst. Hoe u de delen van een workflow test die niet horen te variëren, leest u in U kunt een AI agent niet testen zoals gewone code. Het grootste deel van de workflow wel. Hoe u achteraf vraagt waarom een run een bepaalde tak nam, leest u in Vraag de flow wat hij deed.
Een korte lijst voor de dag van de overstap
Vóór de export:
- de lijst van alles wat de bouw gebruikt, met gemarkeerd wat de export meeneemt;
- de tabel met instellingen die tussen test en live verschillen;
- een bewaarde kopie van de live bouw, als die er is.
Na de import:
- elke sleutel gekoppeld, en de beheerder ervan genoteerd;
- één echte run via het live startpunt, vergeleken met test;
- de eerste geplande run gecontroleerd op het uur waarop hij startte.
De drie teams hierboven vonden wat ontbrak pas na de overstap. Een lijst op de dag van de overstap vindt het voordat iemand op de uitkomst vertrouwt.
Vragen & Antwoorden
Waarom werkt mijn AI-agent wel in de test, maar niet in productie?
Omdat test en productie zelden dezelfde plek zijn. Vergelijk vier dingen: de sleutels en accounts, het model en zijn endpoint, de instellingen van de installatie zoals tijdzone en webadressen, en het startpunt van de run. De bouw kan gelijk zijn terwijl alle vier verschillen. Start één echte run in productie en vergelijk het verslag met dat van de testrun.
Moeten test en productie aparte API-sleutels gebruiken?
Ja. Aparte sleutels voorkomen dat een testrun kosten maakt op een live account of naar live systemen schrijft. Ook kunt u dan één sleutel intrekken zonder de andere installatie stil te leggen. Geef elke sleutel een beheerder met naam, en noteer welke installatie hem gebruikt.
Waarom draait een geplande workflow na de uitrol op het verkeerde tijdstip?
Een schema draait in de tijdzone van de installatie waarop het draait. Die zone kan een standaardwaarde zijn die niemand koos, en een laptop en een server kunnen verschillende zones gebruiken. Stel de tijdzone in elke installatie bewust in, en controleer na elke overstap het uur van de eerste geplande run.
Hoe zet ik een EpicStaff-flow over van een testinstallatie naar een live installatie?
Een flow, met zijn agents, tools en modelinstellingen, kan worden overgedragen als één exportbestand (JSON). Sleutels (keys), kennisdocumenten en hun koppelingen worden in de nieuwe installatie opnieuw ingesteld. Koppel na een import de sleutels opnieuw, tool voor tool. Test- en live-installaties worden gelijk gehouden met export en import, en dat kan via de API worden gescript.


